سيد على اكبر برقعى قمى

378

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي )

قالت لها دون دعوى الحبّ بنية * بشاهدين ابانا صدق دعواها ارسال شكوى و اجراء الدموع معا * و ان تحقّقت مجراها و مرساها و در سال 533 درگذشت . وثنى : بر وزن سحرى لقب محمّد بن عبادهء همدانى وثنى كوفى است از محدّثان اماميّه و ندانستم از چه نظر او را وثنى گفتند و وثن به معنى بت است . وثيمة : با ثاى سه نقطه‌دار بر وزن وليمه نام ابو زيد وثيمة بن موسى بن فرات فارسى است و در وشّاء بيايد . وجزه : با جيم ( ساكن ) بر وزن حمزه و ابو وجزه كنيت يزيد بن عبيد سعدى است از شاعران نيكوپرداز عرب و نخستين شاعرى است كه با زن پير تشبيب كرد و در مدينه سال 130 درگذشت . و از نظم اوست در ستايش فرزند زبير بن عوام : يا ايها الرجل الموكل بالصبى * فيم بن سبعين المعمر من دد حتمام أنت موكل بقديمة * امست تجدد كاليمانى الجيد شاب الجلال جمالها و رسابها * عقل و فاضلة و شيعة سيّد ضنت بنائلها عليك و أنتما * خدنان فى ظرف الشباب الاغيد فالآن ترجوان تثيبك نائلا * هيهات نائلها مكان الفرقد وجناء : بر وزن اسماء مادر و يا جدّهء ابو الفتح محمّد بن حسين موصلى است معروف به ابن وجناء در شمار مقرئان و اديبان و عروضيان و از نظم اوست : و ركب تنادوا للصلاة و قد جرى * مع النيل من دمعى لبينهم دم فلم يجدوا ماء طهورا فتيمّموا * لديه صعيدا طيبا فتيمّموا وجيه : بر وزن سفيه به معنى آبرودار لقب دو دانشمند كور است : اوّل : مبارك بن مبارك و در دهّان گذشت و او را وجيه كبير گفتند . دوّم : ابراهيم بن مسعود بن حسان معروف به وجيه صغير از مردم رصافهء بغداد بود و در هوش و سرعت حافظه عجيب بود . گويند : « تمام كتاب سيبويه را از حفظ داشت و يا بيشتر آن را با محفوظات ديگر از كتب ادبى ديگر » . و علم نحو را از مصدق بن شبيب آموخت امّا از استادش ذهنش صاف‌تر و روشن‌تر بود و در جوانى سال 590 بدون اينكه علّت آن شناخته شود درگذشت و اگر زنده مىبود آيتى در هوش و دانش مىشد . وجيهى : منسوب است به وجيه با همان ضبط و آن نام نياى عمر بن موسى بن وجيه وجيهى شامى است از مقرئان و صاحب كتاب قرائت زيد بن علىّ ابن حسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام . وحاظى : با ظاى نقطه‌دار منسوب است به وحاظه بر وزن گشاده نام قريه‌اى در يمن و از آن قريه است عيسى بن ابراهيم ربعى وحاظى لغوى صاحب كتاب نظام الغريب در لغت به سبك كفاية المتحفظ از بهترين كتب لغت . و نيز وحاظى منسوب است به وحاظ با همان ضبط نام وحاظة بن سعد بن عوف پدر قبيله‌اى در يمن و وحاظه را أحاظه با همزهء مضموم نيز